Lasertherapie is een medische behandeling waarbij gefocust licht wordt gebruikt om een proces te stimuleren dat fotobiomodulatie (PBM) heet. Tijdens PBM dringen fotonen het weefsel binnen en interageren ze met het cytochroom c-complex in de mitochondriën. Deze interactie zet een biologische cascade van gebeurtenissen in gang die leidt tot een verhoogd cellulair metabolisme, wat pijn kan verminderen en het genezingsproces kan versnellen.
Fotobiomodulatietherapie wordt gedefinieerd als een vorm van lichttherapie die gebruikmaakt van niet-ioniserende lichtbronnen, waaronder lasers, lichtemitterende diodes en/of breedbandlicht, in het zichtbare (400-700 nm) en nabij-infrarode (700-1100 nm) elektromagnetische spectrum. Het is een niet-thermisch proces waarbij endogene chromoforen fotofysische (d.w.z. lineaire en niet-lineaire) en fotochemische gebeurtenissen op verschillende biologische schalen teweegbrengen. Dit proces resulteert in gunstige therapeutische resultaten, waaronder, maar niet beperkt tot, pijnverlichting, immunomodulatie en bevordering van wondgenezing en weefselregeneratie. De term fotobiomodulatietherapie (PBM) wordt tegenwoordig door onderzoekers en behandelaars gebruikt in plaats van termen zoals low-level lasertherapie (LLLT), koude laser of lasertherapie.
De fundamentele principes die ten grondslag liggen aan fotobiomodulatietherapie (PBM), zoals die momenteel in de wetenschappelijke literatuur worden beschreven, zijn relatief eenvoudig. Er bestaat consensus dat de toepassing van een therapeutische dosis licht op beschadigd of disfunctioneel weefsel leidt tot een cellulaire respons die wordt gemedieerd door mitochondriale mechanismen. Studies hebben aangetoond dat deze veranderingen van invloed kunnen zijn op pijn en ontsteking, evenals op weefselherstel.