De meeste organen en klieren in het lichaam zijn bedekt met enkele centimeters bot, spierweefsel, vet, huid of ander weefsel, waardoor directe blootstelling aan licht onpraktisch, zo niet onmogelijk is. Een opmerkelijke uitzondering hierop vormen echter de testikels van de man.
Is het verstandig om direct met rood licht op de testikels te schijnen?
Onderzoek wijst op verschillende interessante voordelen van blootstelling van de testikels aan rood licht.
Verhoogde vruchtbaarheid?
De kwaliteit van het sperma is de belangrijkste maatstaf voor de vruchtbaarheid bij mannen, aangezien de levensvatbaarheid van de zaadcellen over het algemeen de beperkende factor is voor een succesvolle voortplanting (vanuit het perspectief van de man).
Gezonde spermatogenese, oftewel de aanmaak van zaadcellen, vindt plaats in de testikels, niet ver van de productie van androgenen in de Leydig-cellen. De twee zijn zelfs sterk gecorreleerd – wat betekent dat hoge testosteronspiegels leiden tot een hoge spermakwaliteit en omgekeerd. Het is zeldzaam om een man met een lage testosteronspiegel te vinden die toch een goede spermakwaliteit heeft.
Sperma wordt geproduceerd in de zaadbuisjes van de testikels, in een proces dat uit meerdere stappen bestaat en waarbij verschillende celdelingen en de rijping van deze cellen betrokken zijn. Diverse studies hebben een zeer lineair verband aangetoond tussen ATP/energieproductie en spermatogenese:
Geneesmiddelen en stoffen die de mitochondriale energiestofwisseling in het algemeen verstoren (zoals Viagra, SSRI's, statines, alcohol, enz.) hebben een zeer negatief effect op de spermaproductie.
Geneesmiddelen/stoffen die de ATP-productie in mitochondriën ondersteunen (schildklierhormonen, cafeïne, magnesium, enz.) verhogen het aantal zaadcellen en de algehele vruchtbaarheid.
Meer nog dan andere lichaamsprocessen is de spermaproductie sterk afhankelijk van de ATP-productie. Aangezien rood en infrarood licht beide de ATP-productie in mitochondriën bevorderen, volgens toonaangevend onderzoek op dit gebied, is het geen verrassing dat rood/infrarood licht in diverse dierstudies de spermaproductie en de levensvatbaarheid van de zaadcellen in de testikels heeft gestimuleerd. Blauw licht daarentegen, dat de mitochondriën beschadigt (en de ATP-productie onderdrukt), vermindert het aantal zaadcellen en de vruchtbaarheid.
Dit geldt niet alleen voor de spermaproductie in de testikels, maar ook rechtstreeks voor de gezondheid van de vrije zaadcellen na de ejaculatie. Zo zijn er bijvoorbeeld studies gedaan naar in-vitrofertilisatie (IVF), waaruit blijkt dat zowel bij zoogdieren als bij vissen betere resultaten worden behaald onder rood licht. Het effect is vooral groot als het gaat om de beweeglijkheid van zaadcellen, oftewel hun vermogen om te 'zwemmen', aangezien de staart van de zaadcel wordt aangedreven door een rij mitochondriën die gevoelig zijn voor rood licht.
Samenvatting
Theoretisch gezien zou roodlichttherapie, correct toegepast op het testikelgebied kort voor de geslachtsgemeenschap, de kans op een succesvolle bevruchting kunnen vergroten.
Bovendien kan consistente roodlichttherapie in de dagen voorafgaand aan de geslachtsgemeenschap de kans op abnormale spermaproductie vergroten en verkleinen.
Mogelijk verdrievoudigd testosteron?
Al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw is wetenschappelijk bekend dat licht in het algemeen mannen kan helpen meer van het androgeen testosteron aan te maken. De eerste studies uit die tijd onderzochten hoe geïsoleerde lichtbronnen op de huid en het lichaam de hormoonspiegels beïnvloeden, en toonden een significante verbetering aan bij het gebruik van gloeilampen en kunstmatig zonlicht.
Bepaalde lichtbronnen lijken goed te zijn voor onze hormonen. De omzetting van cholesterol in de huid in vitamine D3-sulfaat is daar een direct voorbeeld van. Maar misschien nog belangrijker is dat de verbetering van het oxidatieve metabolisme en de ATP-productie door rood/infrarood licht verstrekkende, en vaak onderschatte, effecten op het lichaam heeft. Cellulaire energieproductie vormt immers de basis van alle levensfuncties.
Recent onderzoek heeft zich gericht op de effecten van directe blootstelling aan zonlicht, met name aan de romp. Dit verhoogt de testosteronspiegel bij mannen betrouwbaar met 25% tot 160%, afhankelijk van de persoon. Directe blootstelling van de testikels aan zonlicht heeft echter een nog veel groter effect en stimuleert de testosteronproductie in de Leydig-cellen met gemiddeld 200% – een aanzienlijke stijging ten opzichte van de basiswaarden.
Er wordt al bijna 100 jaar onderzoek gedaan naar de relatie tussen licht, met name rood licht, en de testikelfunctie van dieren. De eerste experimenten richtten zich op mannelijke vogels en kleine zoogdieren zoals muizen, waarbij effecten zoals seksuele activering en hernieuwde voortplanting werden aangetoond. Testikelstimulatie door rood licht wordt al bijna een eeuw onderzocht, waarbij studies een verband leggen met een gezonde testikelgroei en betere reproductieve resultaten in bijna alle gevallen. Recentere studies bij mensen ondersteunen dezelfde theorie en laten mogelijk zelfs nog positievere resultaten zien in vergelijking met vogels/muizen.
Heeft rood licht op de testikels echt een dramatisch effect op het testosterongehalte?
De testikelfunctie is, zoals hierboven vermeld, afhankelijk van de energieproductie. Hoewel dit in principe voor elk weefsel in het lichaam geldt, zijn er aanwijzingen dat dit met name voor de testikels het geval is.
Zoals uitgebreider uitgelegd op onze pagina over roodlichttherapie, is het mechanisme waarmee rode golflengten werken naar verluidt het stimuleren van de ATP-productie (wat kan worden gezien als de energiebron van de cel) in de ademhalingsketen van onze mitochondriën (kijk voor meer informatie naar cytochroomoxidase – een lichtgevoelig enzym), waardoor de beschikbare energie voor de cel toeneemt. Dit geldt net zo goed voor de Leydig-cellen (testosteronproducerende cellen). Energieproductie en cellulaire functie zijn evenredig, wat betekent dat meer energie gelijk staat aan meer testosteronproductie.
Sterker nog, de totale energieproductie in het lichaam, zoals gecorreleerd met/gemeten aan de hand van de actieve schildklierhormoonspiegels, stimuleert de steroïdogenese (of testosteronproductie) rechtstreeks in de Leydig-cellen.
Een ander mogelijk mechanisme betreft een aparte klasse van lichtgevoelige eiwitten, bekend als 'opsine-eiwitten'. De menselijke testikels zijn bijzonder rijk aan diverse van deze zeer specifieke lichtreceptoren, waaronder OPN3, die, net als cytochroom, specifiek worden 'geactiveerd' door lichtgolflengten. Stimulatie van deze testikel-eiwitten door rood licht induceert cellulaire reacties die uiteindelijk kunnen leiden tot een verhoogde testosteronproductie, naast andere effecten, hoewel het onderzoek naar deze eiwitten en metabolische processen zich nog in een vroeg stadium bevindt. Dit type lichtgevoelige eiwitten wordt ook aangetroffen in de ogen en, interessant genoeg, ook in de hersenen.
Samenvatting
Sommige onderzoekers speculeren dat roodlichttherapie, direct op de testikels gericht gedurende korte, regelmatige perioden, de testosteronspiegel na verloop van tijd zou verhogen.
Dit kan op de lange termijn mogelijk een holistisch effect op het lichaam hebben, zoals een verhoogde concentratie, een verbeterde stemming, een toename van spiermassa en botsterkte, en een afname van overtollig lichaamsvet.
Het type lichtblootstelling is cruciaal.
Rood lichtLicht kan uit verschillende bronnen komen; het is aanwezig in het bredere spectrum van zonlicht, de meeste lampen in huis en op het werk, straatverlichting, enzovoort. Het probleem met deze lichtbronnen is dat ze ook tegenstrijdige golflengten bevatten, zoals UV (in het geval van zonlicht) en blauw licht (in het geval van de meeste lampen in huis en op straat). Bovendien zijn de testikels bijzonder gevoelig voor warmte, meer nog dan andere lichaamsdelen. Het heeft geen zin om heilzaam licht toe te passen als je de effecten tegelijkertijd tenietdoet met schadelijk licht of overmatige warmte.
De effecten van blauw en UV-licht
Metabolisch gezien kan blauw licht worden beschouwd als het tegenovergestelde van rood licht. Waar rood licht de cellulaire energieproductie mogelijk verbetert, verslechtert blauw licht deze juist. Blauw licht beschadigt met name het DNA van cellen en het cytochroomenzym in de mitochondriën, waardoor de productie van ATP en koolstofdioxide wordt belemmerd. Dit kan in bepaalde situaties positief zijn, zoals bij acne (waarbij de problematische bacteriën worden gedood), maar op de lange termijn leidt dit bij mensen tot een inefficiënte stofwisseling, vergelijkbaar met diabetes.
Rood licht versus zonlicht op de testikels
Zonlicht heeft onmiskenbaar gunstige effecten – de aanmaak van vitamine D, een beter humeur, een verhoogde energiestofwisseling (in kleine doses) enzovoort – maar het heeft ook nadelen. Te veel blootstelling leidt niet alleen tot verlies van alle voordelen, maar veroorzaakt ook ontstekingen en schade in de vorm van zonnebrand, wat uiteindelijk kan bijdragen aan huidkanker. Gevoelige lichaamsdelen met een dunne huid zijn bijzonder vatbaar voor deze schade en ontstekingen door zonlicht – met name de testikels.bronnen van rood lichtLED's zijn bijvoorbeeld goed onderzocht en lijken geen schadelijke blauwe en UV-straling uit te stralen, waardoor er geen risico is op zonnebrand, kanker of ontsteking van de testikels.
Verwarm de testikels niet.
De testikels van een man hangen om een specifieke reden buiten de romp: ze functioneren het meest efficiënt bij 35 °C, wat maar liefst twee graden lager is dan de normale lichaamstemperatuur van 37 °C. Veel soorten lampen en gloeilampen die door sommigen worden gebruikt voor lichttherapie (zoals gloeilampen, warmtelampen en infraroodlampen van 1000 nm en hoger) geven een aanzienlijke hoeveelheid warmte af en zijn daarom NIET geschikt voor gebruik op de testikels. Het verwarmen van de testikels tijdens een poging tot lichttherapie zou negatieve resultaten opleveren. De enige 'koude'/efficiënte bronnen van rood licht zijn LED's.
Kortom
Rood of infrarood licht van eenLED-lichtbron (600-950 nm)is onderzocht voor gebruik op de mannelijke geslachtsklieren.
Enkele van de mogelijke voordelen worden hierboven beschreven.
Zonlicht kan ook op de testikels worden toegepast, maar alleen gedurende korte perioden en het is niet zonder risico's.
Vermijd blootstelling aan blauw/UV-licht.
Vermijd warmtelampen en gloeilampen.
De meest onderzochte vorm van roodlichttherapie maakt gebruik van led's en lasers. Zichtbaar rood licht (600-700 nm) van led's lijkt optimaal te zijn.